Rockpages.gr

Και ενώ οι μνήμες από το φετινό Rockwave είναι ακόμη νωπές, ένα από τα συγκροτήματα που απέδωσαν τα αναμενόμενα και δικαίωσαν απόλυτα τη φήμη τους ήταν οι Nightwish. Το Rockpages βρήκε τον βασικό συνθέτη και keyboard-ιστα του Φινλανδικού σχήματος, Tuomas Holopainen, στα παρασκήνια λίγα λεπτά πριν την εμφάνισή τους για πρώτη φορά επί ελληνικού εδάφους. Με κύριο θέμα συζήτησης το νέο τους album “Once” και με μουσική υπόκρουση τους Queensryche, όλα πήγαν καλά, παρόλο που ο κος Ανασοντζής έπρεπε αμέσως μετά να ετοιμαστεί για τους K.K. Downing και Ian Hill. Τι άγχος…

Συνέντευξη στους Γιώργο Ανασοντζή και Σάκη Νίκα

Rockpages.gr: Ανυπομονείς για τη σημερινή συναυλία;
Tuomas Holopainen: Πάρα πολύ. Όλη η μπάντα το περιμένει πως και πως. Υπάρχει πάντα περισσότερη ένταση όταν παίζεις σε μία χώρα για πρώτη φορά, γιατί δεν ξέρεις τι θα συναντήσεις. Έτσι σήμερα είναι μια ξεχωριστή στιγμή.

Rockpages.gr: Γνωρίζεις ότι το “Once” είναι στην κορυφή των ελληνικών charts;
Tuomas Holopainen: Το έμαθα πριν λίγο. Είναι καταπληκτικό και σας ευχαριστώ!

Rockpages.gr: Το “Once” είναι πιο σκληρό σε σχέση με τις προηγούμενες κυκλοφορίες σας, δίνεται έμφαση στις κιθάρες και υπάρχουν περισσότερα ντουέτα από τους Marco και Tarja. Πως και έτσι;
Tuomas Holopainen: Δεν σκέφτομαι πολύ πριν από κάθε δίσκο, ώστε να πω π.χ. “τώρα θα κάνω έναν πιο σκληρό δίσκο”. Απλώς γράφω. Τα κομμάτια ηχογραφήθηκαν κανονικά, πάντως, όπως τα είχα συνθέσει. Ίσως να έχει να κάνει με το γεγονός ότι χρησιμοποίησα για πρώτη φορά στο γράψιμο των κομματιών του “Once” την ηλεκτρική μου κιθάρα. Στους προηγούμενους δίσκους, η σύνθεση γινόταν στα keyboards.

Rockpages.gr: Μίλησε μας λίγο για το ινδιάνικο κομμάτι του δίσκου, το “ Creek Mary’s blood”.
Tuomas Holopainen: Λατρεύω την ινδιάνικη κουλτούρα, είναι το πάθος μου. Έχω διαβάσει πολλά βιβλία και μια από τις αγαπημένες μου ταινίες είναι το “Χορεύοντας με τους λύκους” . Ήταν θέμα χρόνου, λοιπόν, το πότε θα έγραφα ένα τραγούδι γι’ αυτό. Είναι το αγαπημένο μου κομμάτι στο album.

Rockpages.gr: Υπάρχει κάποιο concept πίσω από το “Once”; Η λέξη “Once” εμφανίζεται σε 4 διαφορετικά τραγούδια, ενώ ο δίσκος ανοίγει με τη φράση “ Once I had a dream…”
Tuomas Holopainen: Δεν υπάρχει κάποιο concept. Κάθε τραγούδι έχει τη δική του ιστορία. Η λέξη Once υποδηλώνει και ένα διαφορετικό νόημα κάθε φορά. Αν έπρεπε όμως να τονίσω κάτι με το Once είναι η εναρκτήρια πρόταση “Once I had a dream and this is it”.

Rockpages.gr: Ποιο είναι, λοιπόν, το όνειρο;
Tuomas Holopainen: Μάθαμε από τα προηγούμενα μας album. Η ηχογράφηση πήγε καταπληκτικά και αισθάνομαι πολύ ικανοποιημένος με το τελικό αποτέλεσμα.

Rockpages.gr: Το όνειρο σου πραγματοποιήθηκε τελικά;
Tuomas Holopainen: Πραγματοποιήθηκε με το “Once”, το οποίο θεωρώ και τον καλύτερό μας δίσκο, αν και πιστεύω ότι η επόμενή μας δουλειά θα είναι ακόμη καλύτερη.

Rockpages.gr: Ωραία. Πότε την υπολογίζεις;
Tuomas Holopainen: Είναι δύσκολο να πω, αλλά σίγουρα όχι πριν το 2007!

Rockpages.gr: Πιστεύεις ότι είναι κατάλληλη περίοδος για κάποιο project; Μιλούσαμε με τη Liv Kristine πριν κάποιους μήνες και μας έλεγε για τα κοινά μουσικά σας γούστα.
Tuomas Holopainen: Σωστά. Όμως έχουμε κλείσει συναυλίες με τους Nightwish μέχρι το τέλος του 2005! Μετά θέλω ένα χρόνο σχεδόν για να γράψω το νέο υλικό και 6 μήνες στο studio για την ηχογράφηση. Αν τα προσθέσεις όλα αυτά θα δεις ότι ο δίσκος δεν γίνεται να βγει πριν το 2007.

Rockpages.gr: Πιστεύεις ότι μπάντες με γυναικεία φωνητικά, όπως οι Lacuna Coil και οι After Forever, ακολουθούν τα βήματά σας;
Tuomas Holopainen: Δεν ξέρω. Μην ξεχνάς ότι οι The Gathering και οι Theatre of Tragedy ήταν πριν από εμάς. Επίσης οι Within Temptation ξεκίνησαν την ίδια εποχή.

Rockpages.gr: Καμία όμως από αυτές τις μπάντες δεν γνώρισε τη δική σας επιτυχία. Δεν είναι υπερβολικό να πούμε ότι οι Nightwish έκαναν μόδα τα γυναικεία φωνητικά.
Tuomas Holopainen: All right! (γέλια) Χαίρομαι που το ακούω. Ωστόσο δεν έχω ακούσει κάποιον που να μας αντιγράφει. Όλοι έχουν το δικό τους στυλ. Πρέπει να επισημάνω και την άνοδο στο χώρο του metal από την επιτυχία των Evanescence.

Rockpages.gr: Ανυπομονείς για την πρώτη σας headlining περιοδεία στην Αμερική με support τους Lullacry;
Tuomas Holopainen: Πολύ. Πρώτη μας φορά στην Αμερική και headliners! Κάτι συμβαίνει εκεί πέρα. Όλα είναι πιθανά στην Αμερική. Αν με ρωτούσες πριν 2 χρόνια, θα σου έλεγα ότι δεν θα είχαμε ποτέ καμία ευκαιρία εκεί. Όπως είπα και πιο πριν, η επιτυχία των Evanescence άλλαξε πολύ το όλο κλίμα.

Rockpages.gr: Ποιο είναι το μυστικό της επιτυχίας σας; Το πρωτότυπο στοιχείο με τα σοπράνο φωνητικά, οι καλές συνθέσεις;
Tuomas Holopainen: Νομίζω, όλο το πακέτο. Ο κόσμος τα έχει ακούσει σχεδόν όλα στη μουσική. Αναζητεί το καινούργιο. Όταν δεις ή ακούσεις κάτι πρωτότυπο, σου κινεί το ενδιαφέρον. Πρέπει να έχεις και το “χάρισμα”. Η Tarja είναι το δικό μας χάρισμα! Έτσι έχουμε ένα καλό πακέτο και ο κόσμος εκτιμά την ειλικρίνειά μας. Οι Nightwish δεν ήταν ποτέ κατασκεύασμα. Ξεκινήσαμε μόνοι μας και συνεχίζουμε στο δρόμο που έχουμε χαράξει.

Rockpages.gr: Είχατε συμμετάσχει στα προκριματικά για την Eurovision στη χώρα σας, χωρίς επιτυχία…
Tuomas Holopainen: Ναι. Υπήρχαν 270 υποψήφιοι και κατακτήσαμε την τρίτη θέση. Η αλήθεια είναι πάντως ότι αυτός ο διαγωνισμός αντιπροσωπεύει ότι σιχαίνομαι στη μουσική!

Rockpages.gr: Τότε γιατί πήρες μέρος;
Tuomas Holopainen: Θέλαμε να στείλουμε το δικό μας μήνυμα σε όλους αυτούς τους συντηρητικούς ανθρώπους της μουσικής βιομηχανίας.

Rockpages.gr: Αυτή τη στιγμή που μιλάμε οι Queensryche είναι στη σκηνή και παίζουν πριν από εσάς. Κάποιο σχόλιο;
Tuomas Holopainen: Είναι απίστευτο. Οι Queensryche είναι μια θρυλική μπάντα. Στην Ισπανία παίξαμε μετά τους Sepultura. Wow! (γέλια)

Rockpages.gr: Τελευταία ερώτηση. Ποιους τρεις δίσκους θα έπαιρνες μαζί σου, αν ήσουν ναυαγός σε κάποιο απομονωμένο νησί;
Tuomas Holopainen: Vangelis’ Oceanic, πιστεύω ότι είναι το καλύτερο album όλων των εποχών, Metallica’s Black album, γιατί από αυτό ξεκίνησε η αγάπη μου για το metal, και το soundtrack του Gladiator.

Rockpages.gr: Το “Once” ακούγεται σε μερικά σημεία σαν Metallica. Επηρεάστηκες καθόλου;
Tuomas Holopainen: Ίσως υποσυνείδητα! (γέλια)

Rockpages.gr: Σε ευχαριστούμε, Tuomas.
Tuomas Holopainen: Κι εγώ, παιδιά. Τα ξαναλέμε.